B.S. 201 - Günümüz ve Savaş Güncesi

[mograineNBK]

KUZEY'DEN ESEN ÖLÜM RÜZGARLARI​

Günümüz​

Savaşın yarası kapanmaz. Mühürlenir, üstü örtülür, adı değiştirilir ama kapanmaz. Aurelmar'ın kuzey sınırlarını boydan boya dolaşan biri bunu en iyi şu ayrıntıdan anlardı: Hillfield'ın surları tamir edilmiş, sancaklar değiştirilmiş, sokaklardaki kan silinmişti. Ama şehrin en yaşlı demircisi her sabah dükkanını açarken kapısını çok çabuk kapatıyordu. Sanki ufukta bir şey bekliyormuş gibi.​

Belki haklıydı.​

I. Dağlara Çekilen Onur​

Hikaye şöyle anlatılıyor: Varkun ordusu geri çekildi, Hillfield geri alındı, savaş bitti. Ama hikayenin söylemediği bir şey var.

Thane Valandir ve Thane Calorg yenilgiyi kabul etmedi. Kral II. Bardolf Plegarogg iç savaşın sesiyle kuzeyine döndüğünde, Hillfield'ın savunmasını omuzlayan bu iki savaş lordu emri uygulamadı çünkü kimse emri bizzat onlara vermemişti. Sayıları yetersizleşince şehri boşalttılar, evet. Ama dağlara çekildiler mağlup askerler gibi değil, hesap yapan komutanlar gibi.

Ay geçti. Kış geldi ve geçti. Bahar eriyen karla birlikte bir haber getirdi: Thane Valandir ve Thane Calorg, Sarp Dağları'nın derinliklerinde bağımsızlıklarını ilan etmişti.

Bildiri kısaydı, yakışır biçimde: "Ne Karn Vark tahtına ne Aurelmar sancağına hesap vermeyeceğiz. Dağlar bizimdir sarp olduğu için değil, kazandığımız için."

İki imza, iki mühür. Başka söze gerek yoktu.

Kendi içlerinde ise tek bir kural koydular: Bu dağlarda kral, kandan değil, dövüşten çıkacaktı. Kim daha layıksa, toprak ona baş eğecekti. Onur Kanunu'nun en ilkel, en saf biçimi yazılı olmadan önce yaşandığı hali. Aurelmar sarayı bu haberi "düşmanlık değil, düzensizlik" olarak kayıt altına aldı. Varkun sarayı ise hiç kayıt almadı çünkü Karn Vark'ta başka bir ateş yanıyordu.

II. Taht Kana Oturdu​

II. Bardolf Plegarogg, Aurelmar'a yürüyen ordunun zirvesinde iken kendi sarayından haber aldı.
Oğlu ayaklanmıştı.

Genç Prens Rudolf Plegarogg henüz yirmi yedisinde, annesinden aldığı çekik elmacık kemikleri ve babasından devraldığı soğuk bakışlarıyla saray muhafızlarının bir kısmını, bazı soylu aileleri ve nereden bulunduğu bilinmeyen parasıyla uzak diyarların ünlü paralı askerlerini yanına çekerek Karn Vark'ta isyan bayrağını açmıştı.

Motivasyonu tartışılır. Kimileri onu babasının seferine gerçekten inanmayan bir gerçekçi olarak tanımlar, kimileri ise yalnızca sabırsız bir varis. Ama sonuç tartışmasızdı. Karn Vark içten yanmaya başlamıştı. II. Bardolf seçim yapmak zorunda kaldı. Aurelmar'da kalsaydı yurdu gidecekti. Demir Yurdun tümüne hükmetmeden topraklarını genişletmesi, intikam savaşı gütmesi mantıksızdı.

En seçkin birlikleriyle kuzeye döndü. Geride iki Thane ve yarıya inmiş bir ordu kaldı. İç savaş bugün hâlâ sürüyor.

Rudolf'un kuvvetleri başkenti ve krallığın bazı bölümlerini elinde tutuyor II. Bardolf ise dışarıdan kendi krallığını kuşatıyor. Çelik Lejyon ikiye bölünmüş durumda bir kısım krala bağlı, bir kısım prensin tezini destekler görünüyor. Karn Vark'tan çıkan her haber çelişkili, zira her iki taraf da kendi zaferini ilan ediyor.

Bilinen tek şey şu: Varkun Krallığı'nın ağırlıklı gücü, şu an kendi toprağına harcıyor.

Komşular bu meseleye dışarıdan bakıyor. Senethar meclisi "iç işlerine müdahil değiliz" diyor resmi tutum bu. Asharia ise hiçbir şey söylemiyor, ki bu kendi başına bir söz.

​

III. Savaşın Kıtaya Faturası​

Hillfield Savaşı tek bir şehrin meselesi değildi kıtanın dengesinin sınanmasıydı.

Aurelmar, savaşın izlerini sildi ama bedelini ödemedi. Kuzey ticaret yolları Varkat ilerleyişi sırasında aylarca kapalı kaldı. Duskmarch'ın demir ihracatı sekteye uğradı. Senethar'ın nehir güzergahları, kaçan mülteciler ve dağılan kervanlarla doldu. Asharia bile her savaşta her tarafa satmakla meşhur Asharia bile bu dönemde kervanlarının güzergahını değiştirmek zorunda kaldı.

Şimdi barış var ama aslında yok. Bu yalnızca barışa benzeyen bir sessizlik. Şövalyelerin demir postalları bu sessizliği dağıtmak için marş eder mi, bu belirsiz.

Aurelmar'ın sarayında Kral I. Roderic Aranthar Aurelium felç bir şekilde yatıyor. Bir suikast ondan yaşama yetisini aldı, bir cümle bile söyleyemez halde. Kralın suikastinin Varkatlar tarafından planlanıldığı düşünülse de, kesin bir delil yok.

Uzun saltanatının son yıllarında bu savaşı beklemiyordu. Gençliğinde Varkatları üç kez ağır mağlubiyete uğratmış, krallığının prestijini kılıcını arazi arazi savurarak oluşturmuştu. Prensler ise bir kargaşada, onların savaşa hazır olmamaları Aurelmar'a büyük darbe vurduttu bozgunların peşine yaptıkları şehir dışı ziyaretler, kışla denetimleri, fısıltıyla anılan özel toplantılar ile duruma asgari seviyede hakim oldular. İki nesil, iki farklı tempo.

Senethar, savaşa dahil olmadı ama fatura onu da buldu. Aelthorn bölgesi Aurelmar sınırında yaşıyor ve her güçlü Aurelmar, Aelthorn için aynı zamanda bir baskı demek. Konfederasyon meclisi yavaş döner, ama sonunda döner. Döndüğünde ne kararın çıkacağı henüz belli değil.

Thane'lerin Sarp Dağları'ndaki bağımsız ilanı ise en ilginç parça: ne Aurelmar'ın ne Varkun'un yanında, ne de karşısında.

IV. Kara Orman Uğulduyor​

Hillfield'ın batısında, Aurelmar topraklarının yamacında uzanan Kara Orman hâlâ Varkat kontrolünde.

Bu, savaşın çözüme kavuşmamış son parçalarından biri. Varkat ana ordusu geri çekilse de kral bu kuvvetleri ormanda bıraktı, bunlar Thaneler ile dağlara çıkmadı ormana girdi ve orada kaldı. Neden? Kimse emin değil. Belki savunulabilir bir konum arayışı, belki yıllar önce ormana yerleştirdikleri bir altyapı, belki başka bir şey. Ama oraya girdiler ve hâlâ oradalar.

Kara Orman'ın sınırında yaşayan köylüler geçen ay garip şeyler anlatmaya başladı.

Önce küçük şeylerdi: bir çobanın sürüsünün ormana yaklaşmayı reddetmesi. Bir avcının üç gün sonra geri dönmesi eksiksiz, yarasız, ama gözleri boş. Bir kız çocuğunun gece "ağaçlar nefes alıyor" demesi, annesi pencereyi kapatana kadar. Sonra biraz daha büyük şeyler. Ormandan çıkan ve kısa süreliğine görülen, bilinen hiçbir hayvanın siluetine uymayan gölgeler. Ormanın içinden gece vakti duyulan, rüzgar olmadığı halde gelen bir ses inleme değil, tam olarak değil. Daha çok bir gerinme. Bir şeyin uyandığı gibi değil ama bir şeyin uzun süredir uyumadığı gibi.

Varkat kuvvetleri ormandan çıkmıyor. Ormana giren olmadığı için içeride ne olduğunu kimse bilmiyor. Sınır köylüleri giderek daha erken kapılarını kapatıyor. Ve anlattıkları hikayelere insanlar burun kıvırıyorlar. Canavarlardan bahsediliyor, koca karı masallarını süsleyen korkunç canavarlardan. Oysa ki onlar önceden vardı fakat birinci Paladini tarikatı köklerini kazımıştı. Ya da en azından dadıların anlattığı buydu.

Aurelmar'ın kuzey subayları bu gelişmeleri raporlarına dahil etti: "Anomali aktivitesi geri dönmüş olabilirler ve izleniyor." İfade soğuk, bürokratik, kelimelerden arındırılmış. Ama raporların altındaki el yazısı notlar farklı bir his veriyor. Bir subay şunu eklemiş: "Bu sesler Hillfield savunması sırasında yoktu. Şimdi var."

Varkat varlığı nedeniyle tam araştırma yapamıyorlar.

V. Bugün​

Kıta nefesini tutuyor.

Varkun iç savaşını bitiremedi. Thane'ler bağımsız bir yapı kurdu. Kara Orman'da bir şeyler kımıldıyor. Aurelmar'ın saraylında kral yorgun, prens uyanık.

Bu tabloya bakan biri, bir yenilgi değil, daha büyük bir kırılmadan önceki sessizliği görür. Barış antlaşmaları olmadan savaşlar bitmez, bitmeden de bu toprağın yaraları kapanmaz. Ve yaraların kapanmadığı yerde yeni çürümeler başlar. Her zaman en karanlık köşeden, her zaman en sessiz saatte.

Kuzey rüzgarı değişti.
Ne getireceği henüz belli değil. Ama geliyor.