- Joined
- Jan 10, 2026
- Messages
- 14
- Reaction score
- 12
Tulpar — Gecenin Kalkanı
Velissa ile aynı mahalledeydi. Aralarındaki bağın adı “duygu” değildi; tanımaktı. Ne düşündüğünü, nereye baktığını, nasıl kaçtığını bilirlerdi. Çamurun içinde birlikte büyüdüler ama farklı yollardan yürüdüler: Velissa aklını biledi, Tulpar bedenini.
Zamanla Tulpar irileşti. Omuzları genişledi, sesi kısıldı. Boyu 2.10’a uzadığında hiç kimse onu yere itmeye kalkmadı. Bu güç öfke değil, hayatta kalmanın yan ürünüydü.
Velissa Gölgelerin Loncası’nı kurduğunda Tulpar’ı çağırdı. Söz vermedi, yemin etmedi; yeminlere güvenmezdi. Ama Velissa’ya güvendi. Loncada Tulpar’ın rolü açıktır:
Kapı: Velissa’ya yaklaşacak olan önce Tulpar’ın gövdesiyle konuşurdu.
Operasyon: Bazı meseleler gece çözülürdü ve sabah kimse hatırlamazdı.
Haraç: Aurelmar’da düzenin bedeliydi.
Tulpar için mesele basitti: "Korunan herkes bedelini öder."
Fakirden alınan bedel altın değildi; sadakat, itaat ve sessizlikti.Zenginden alınan ise korku.
Tulpar az konuşur. Cümleleri kısa, tonu soğuktur. Emir geldiğinde soru sormaz; çünkü loncada emir sorgulanmaz, uygulanır. Velissa dışında kimse onun sıcak sesini duymaz.
“Emir ne?”“Uygulayacağız.”
Bugün Aurelmar’da Tulpar’ın adı iki nedenle anılır:
1. Eskiden kimse onu umursamazdı.
2. Şimdi kimse onun önünden geçmez.
Ve gece çöktüğünde herkes bilir:Gölgeler plan yapar, Tulpar tahsil eder.
Last edited:
